Διαφορα

winamp wmp real qt

15η Ιουνίου 1944, Βαλτέτσι: Μια αμφιλεγόμενη επέτειος

Το δημοτικό συμβούλιο Τρίπολης αποφάσισε, όπως και πέρσι, να συνδράμει οικονομικά σε μια εκδήλωση για τους "πεσόντες έλληνες" στην Τ.Κ. Βαλτετσίου

 

Οι πεσόντες αυτοί ήταν κάτοικοι, κατά κύριο λόγο, του χωριού, που όντως είτε σκοτώθηκαν κατά τη μάχη που έλαβε χώρα τον Ιούνιο του 1944 είτε εκτελέστηκαν αργότερα από τους αντάρτες του ΕΛ.Α.Σ, κι ενώ, φυσικά, ακόμα η Ελλάδα τελούσε υπό Γερμανική Κατοχή.

 

Ως γνωστόν, η Αθήνα απελευθερώθηκε τον Οκτώβριο του 1944. Ωστόσο, καθώς ο πόλεμος για την Ελλάδα φαινόταν πως "έπνεε τα λοίσθια", τέθηκαν σε κίνηση οι γνωστές σε όλους μας διαδικασίες για να εξασφαλιστεί μια κάποια "μετακατοχική ομαλότητα", καθώς δεν ήταν καθόλου σίγουρο πως θα λειτουργούσε το μόνο αξιόλογο, στρατιωτικό σώμα που υπήρχε στην ελληνική επικράτεια, ο ΕΛ.Α.Σ δηλαδή.

 

Ο συγγραφέας Διονύσης Χαριτόπουλος, αναφέρει:

 

 

Τον Ιούνιο του 1944, και ενώ οι αντιπρόσωποι της Αντίστασης μόλις έχουν υπογράψει το Σύμφωνο του Λιβάνου και η Απελευθέρωση πλησιάζει, στις τοπικές οργανώσεις του ΚΚΕ φτάνει μία απόρρητη διαταγή του Σιάντου για «εκκαθάριση των μετόπισθεν».

Από τη μία η καθοδήγηση του ΚΚΕ επιλέγει επισήμως την οδό των συνομιλιών και της ομαλότητας και από την άλλη ο Γραμματέας του Κόμματος εξαπολύει υπογείως ομάδες δολοφόνων εναντίον άοπλων «αντιφρονούντων». 

 

Η δολοφονική διαταγή ξεσηκώνει θύελλες.

Αν για τις κομματικές εκκαθαρίσεις μπορούσε να επικαλεστεί κάποιος ότι πρόκειται για «εσωτερική» υπόθεση – που δεν πρόκειται, αφορά ανθρώπινες ζωές – και για τα στρατόπεδα ότι ήταν ένα μέτρο άμυνας, τώρα δεν υπάρχει, δεν μπορεί να σταθεί καμία δικαιολογία και «πολιτική σκοπιμότητα»

Είναι πρόβα γενικευμένου Εμφυλίου.

Αυτή τη φορά αντιδρούν όχι μόνο εαμίτες και ελασίτες, αλλά και τα μετριοπαθή μέλη του Κόμματος.

 

Στα χωριά απλώθηκε τρόμος.

Κσνείς δεν ήξερε πότε θα έρθει η σειρά του. Και από εκεί που όταν εμφανιζόταν αντάρτικο τμήμα έτρεχε όλο το χωριό να τους υποδεχτεί και να τους περιποιηθεί, τώρα οι άνθρωποι κρύβονταν. Οι ιδεολογικές αντιθέσεις έγιναν τοπικό ζήτημα μίσους’ οι συγγενείς προσδοκούσαν την ευκαιρία για να εκδικηθούν τους αδικοχαμένους δικούς τους.

 

Από τον Κωνσταντίνο Μπρούσαλη, ο οποίος ασχολήθηκε ενδελεχώς με τον Εμφύλιο Πόλεμο, αλλά και την αντίσταση, όντας συμπαθών τους αντάρτες του Ε.Α.Μ-ΕΛ.Α.Σ, μπορούμε να πληροφορηθούμε τα εξής:

 

 Βαλτέτσι (15 Ιουνίου 1944): Το χωριό λεηλατήθηκε, κάηκε και ερήμωσε, πολλές δεκάδες άντρες και γυναικόπαιδα σκοτώθηκαν ή δολοφονήθηκαν αργότερα σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Επικεφαλής της επιχείρησης ήταν προσωπικά ο Άρης Βελουχιώτης.

 

Αδιαμφισβήτητα, η πράξη θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως "Κόκκινη τρομοκρατία", όπως "Λευκή" ήταν αυτή της άλλης πλευράς.

 

Είναι, επίσης, αδιαμφισβήτητο πως οι κάτοικοι του Βαλτετσίου εξοπλίστηκαν από την Χωροφυλακή της Τρίπολης, η οποία, φυσικά, ήταν υπό τον έλεγχο συνεργατών του γερμανικού στρατού. Δυστυχώς, η ελληνική ιστοριογραφία, σε αυτά τα θέματα, είναι- ακόμα και σήμερα- έντονα "ιδεολογικοποιημένη" και οι σχετικά ψύχραιμες, αντικειμενικές προσπάθειες σπανίζουν.

 

Η προσωπική μας άποψη είναι πως τέτοιου είδους εκδηλώσεις, καθότι αμφιλεγόμενες, θα έπρεπε να αποτελούν ευκαιρία να αναψηλαφήσουμε, χωρίς παρωπίδες, τη σύγχρονή μας ιστορία και να διδαχτούμε, τουλάχιστον, ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερη τραγωδία για ένα έθνος από τον εμφύλιο σπαραγμό.

 

Φευ, όμως, ακόμα και στο δημοτικό συμβούλιο Τρίπολης, σημειώθηκε-το..2018- επεισόδιο, μεταξύ του εκπροσώπου της "Λαϊκής Συσπείρωσης" (Κ.Κ.Ε), του κ. Νικολάου,  και κάποιων συμβούλων της δημοτικής αρχής.

 

Ο κ. Νικολάου ζήτησε ονομαστική ψηφοφορία επί του θέματος, για να δούμε, όπως είπε, ποιοι θέλουν να τιμήσουν συνεργάτες των Γερμανών.

 

 Οπωσδήποτε, άκομψη η εν λόγω φράση, δικαιολογημένες οι αντδράσεις, αλλά, επί της ουσίας, είναι βέβαιο πως κάποιοι εκ των πεσόντων όντως συνεργάστηκαν με τις κατοχικές αρχές. 

 

Το γιατί συνέβη αυτό, εκτός από λόγους απλής επιβίωσης και φόβου απέναντι στους αντάρτες, είναι ένα θέμα που δεν θα μπορούσαμε να αναλύσουμε σε ένα σύντομο άρθρο, όπως το παρόν.

 

 

ΠΗΓΕΣ

 

Διονύσης Χαριτόπουλος, Άρης ο Αρχηγός των Ατάκτων. Ελληνικά Γράμματα, Οριστική έκδοση, σελ. 569-71

Κωνσταντίνος Μπρούσαλης, Η Πελοπόννησος στο πρώτο αντάρτικο 1941-1945. Απελευθερωτικός αγώνας και εμφύλια διαμάχη. ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ, γ’ εκδ., τίτλος κεφαλαίου: «Επική κορύφωση. Ραντεβού Άρη και Κολοκοτρώνη στο Βαλτέτσι (Ιούνιος ’44)». 

Κώστας Σαραντόπουλος, Βαλτέτσι 1944 [Μαρτυρία] Αρμός, 2003

 

Σχόλια

Το Arcadia938.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης υβριστικών, συκοφαντικών, ρατσιστικών σχολίων και διαφημίσεων, καθώς αντιβαίνουν στις διατάξεις την κείμενης νομοθεσίας. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά προσωπικές απόψεις αναγνωστών.