Στηλες - Ει εσεις οι απ' εξω

winamp wmp real qt

Ο Κώστας Γαβράς μοιράζει.."ξύδι"!

Μια κριτική για την ταινία "Ενήλικοι στο δωμάτιο" του Κώστα Γαβρά.

 

Ο συμπατριώτης μας, διεθνούς φήμης, σκηνοθέτης του κινηματογράφου ειδικεύεται στις, λεγόμενες, "πολιτικές" ταινίες. Αυτό που τον απασχολεί, ως δημιουργό, είναι η κατάδειξη των "σκοτεινών" μηχανισμών που εξουσιάζουν και καθορίζουν τις βασικές πτυχές της ζωής των ανθρώπων καθ΄όλη τη διάρκεια του εικοστού αιώνα και στις πρώτες δεκαετίες του εικοστού πρώτου.

 

Ο Γαβράς δεν είναι "μεταφυσικός", αλλά σίγουρα οι ήρωές του είναι "ιδεαλιστές" και γι' αυτό "συντρίβονται" στις ταινίες του. Μέσα απ' αυτά, τα "ατομικά δράματα" ο Αρκάς σκηνοθέτης προσπαθεί, καταρχάς, να καταδείξει και μετά να "καταδικάσει", συναισθηματικά τουλάχιστον, τους "γκρίζους" και "διαιδαλώδεις" μηχανισμούς ελέγχου που καταδιώκουν την δημοκρατική, φιλελεύθερη έκφραση με σκοπό όχι την απαλοιφή της από το κοινωνικοπολιτικό γίγνεσθαι αλλά την πλήρη της απαξίωση, είτε μέσω της φυσικής εξόντωσης του ατόμου που τις εκπροσωπεί ( "Ο Αγνοούμενος", "Ζ", "Αμήν"), είτε μέσω της πλήρους υποταγής στο, εν μέρει παράλογο και απάνθρωπο, "status quo" ( "Η ομολογία", "Το μουσικό κουτί", "Οι ενήλικοι στο δωμάτιο").

 

Από καθαρά κινηματογραφικής πλευράς, η τελευταία ταινία του κ. Γαβρά έχει αρκετά "θέματα". Είτε λόγω της ίδιας της της "προβληματικής", είτε για λόγους δραματουργικούς, είναι "αναγκασμένη" να παρουσιάσει "χάρτινους", στην πλειονότητά τους, χαρακτήρες που, αναπόφευκτα, είναι οικείοι στο ευρύ κοινό, λόγω της χρονικής εγγύτητας στα γεγονότα. Επιπρόσθετα, ήταν βέβαιο και, μάλλον, επιθυμητό πως η ταινία θα δημιουργούσε πολλούς "εχθρούς" λόγω του ιδίου του θέματός της αλλά και του αμφιλεγόμενου πρωταγωνιστή της. 

 

Ο ίδιος ο κ. Γαβράς επισημαίνει πως και η ταινία "Ζ" παρουσιάστηκε μόλις 5 χρόνια μετά τα ιστορικά γεγονότα που περιγράφει. Μ' αυτό το παράδειγμα, δικαιώνεται, άραγε, η επιλογή του δημιουργού να χρησιμοποιήσει ως "πρωτόλειο" ένα βιβλίο που σκιαγραφεί τα γεγονότα του 2015 από την πλευρά του τότε Έλληνα Υπουργού των Οικονομικών; Κατά την άποψή μου, δεν τίθεται θέμα "δικαίωσης" ή μη. Ο δημιουργός μπορεί να κάνει ότι θέλει και να κριθεί, απλά, γι' αυτό. Αλοίμονο αν "απαγορευτούν" θεματικές ενότητες στους καλλιτέχνες- όπως, φιλότιμα, προσπαθούν κάποιοι να "υπονοήσουν". Τ΄ότι ο Κώστας Γαβράς εκμεταλλεύτηκε το Ελληνικό Δημόσιο και το.."υστέρημα" των Ελλήνων πολιτών, είναι μια αστειότητα και όποιος το ισχυρίζεται απολύτως άσχετος και λαϊκιστής.

 

Σίγουρα, η ταινία "Οι ενήλικοι στο δωμάτιο" δεν φθάνει, σε καθαρά καλλιτεχνικό επίπεδο, παλαιότερες δημιουργίες του κ. Γαβρά. Πρόκειται για μια άρτια, όμως, παραγωγή, που έχει την "τύχη" να διαθέτει ένα πολύ καλό σύνολο Ελλήνων και ξένων ηθοποιών, ίσως το καλύτερο που έχουμε δει σε ταινία Έλληνα σκηνοθέτη- με εξαίρεση τις τελευταίες ταινίες του Γιώργου Λάνθιμου και του Χριστόφορου Παπακαλιάτη.

 

Ήταν βέβαιο πως η ταινία θ' αντιμετωπιζόταν από μερίδα της κριτικής ως "κακόγουστο αστείο", "φάρσα" και "παρωδία"...Είναι δεδομένο, επίσης, πως ο πυρήνας της ταινίας δεν είναι το τι έκαναν ή δεν έκαναν οι κ. Βαρουφάκης και Τσίπρας, αλλά η ίδια η λειτουργία και η φύση του Eurogroup, του "κακού" δηλαδή της ιστορίας, αν θελήσουμε να χρησιμοποιήσουμε μανιχαϊστικούς όρους.

 

Εκεί, ακριβώς, εστιάζει ο κ. Γαβράς: Στο να παρουσιάσει, με πεντακάθαρους όρους μυθοπλασίας και όχι ιστορικού ντοκυμαντέρ, ένα όργανο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μη θεσμοθετημένο, μη υπόλογο σε κανέναν- λόγω και της μη τήρησης πρακτικών- και, τελικά, απολύτως αυθαίρετο και αντιδημοκρατικό.

 

Τα υπόλοιπα στοιχεία της ταινίας, απλώς προσφέρουν το πλαίσιο μέσα στο οποίο η βραχύβια "Ελληνική τραγωδία" (ή..διαπραγμάτευση) εκτυλίσσεται με..κινηματογραφική ακρίβεια και, εξίσου, προκαθορισμένο τέλος: Την κωμικοτραγική σκηνή των νεοελλήνων, που θα συνεχίσουν, πιθανώς, να πορεύονται μέσα σ' ένα καθεστώς "καφκικού", οικονομικού εφιάλτη αλλά με..φρου φρου κι αρώματα, γιατί έτσι είναι "The Greek way".

 

Κι αν αυτό το τελευταίο χαρακτηρίστηκε από κάποιους ως "παιδαριώδες", "αφελές" και "μιουζικάλε τύπου Δαλιανίδη", δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν έχει υποστηριχθεί το ίδιο για τις καταλήξεις ταινιών όπως ο "Ζορμπάς", "Ο θεός αγαπάει το χαβιάρι" και άλλες, αρκούντως αφελείς και "φολκλορικού" τύπου "μεταφράσεις" της Ελληνικής "Weltanschauung"..

 

Τελικά, ο κ. Γαβράς μια ενδιαφέρουσα ταινία έκανε-μακράν καλύτερη από δημοφιλείς νεοελληνικές "πατάτες" του κινηματογράφου- και όχι "ρεπορτάζ" για να είναι, δεοντολογικώς, υποχρεωμένος να μεταφέρει και την άποψη της αντιπέρα όχθης..Αν και να μιλάνε κάποιοι, γνωστοί και μη εξαιρετέοι, για "αντικειμενικότητα", ηχεί πραγματικά ως "κακόγουστο αστείο"..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Σχόλια

Το Arcadia938.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης υβριστικών, συκοφαντικών, ρατσιστικών σχολίων και διαφημίσεων, καθώς αντιβαίνουν στις διατάξεις την κείμενης νομοθεσίας. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά προσωπικές απόψεις αναγνωστών.